νεκρός από βασανιστήρια;

Ανακοίνωση της Ανταρσυα εδώ

[UPDATE]

Και ρεπορτάζ του BBC εδώ

Τα ελληνικά ΜΜΕ το έθαψαν τελείως -μικρή αναφορά κάνει μονο η ημερησία-, ίσως γιατί κρίνουν ότι δεν αξίζει να μουτζουρώνεται η εικόνα της κυβέρνησης λίγα εικοσιτετράωρα μετά τον θρίαμβό της, για έναν νεκρό Πακιστανό μετανάστη.

Ο Χρυσοχοΐδης διέταξε έρευνα, και όσο και αν προσπαθήσω, δεν μπορώ να μην κάνω τον συνειρμό με την τακτική του “όλα στο φως” της “χειρότερης κυβέρνησης της μεταπολίτευσης”. Όπως και δεν μπορώ να μη συνδέσω την -άμεση ή έμμεση δεν έχει σημασία- δολοφονία του Πακιστανού με την τσαμπουκαλεμένη είσοδο του διακεκριμένου στελέχους της απεχθούς κυβέρνησης Σιμήτη στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Άσχημα ξεκινήσατε, παιδιά! Αποκρουστικά άσχημα!

http://antiracismfascism.blogspot.com/2009/10/bbc.html

http://nobudget.wordpress.com/2009/10/11/καταγγελία-σοκ-νεκρός-πακιστανός-μετ/

για όσους θέλουν να με προτείνουν για γενικό ή ειδικό γραμματέα

Πας εδώ και πατάς «συμπλήρωσε την αίτηση ετεροπρότασης»

1. Δεν με ενδιαφέρει κάποια συκγεκριμένη γραμματεία (αρκεί να χωθώ).

2. Στο πεδίο «εκπαίδευση» να βάλετε «αυτοδίδακτος στο μπουζούκι, τον μπαγλαμά, το μαγείρεμα και το “σκέφτομαι και γράφω”».

3. Στο πεδίο επαγγελματική δραστηριότητα βάλτε «Λαμόγιο».

4. Στο πεδίο «Κοινωνική και Πολιτική Δραστηριότητα» βάλτε «παρακολουθεί τηλεόραση, έχει ψηφίσει μερικές φορές».

5. Στο πεδίο «Συστάσεις» βάλτε οπωσδήποτε  «μαυροχαλι» [λόγω ονόματος, προσδίδει κύρος]

Πάντως, αν υπάρξει κάποια υποψηφιότητα που να αξίζει πραγματικά, π.χ. Παναγιώτης Ψωμιάδης, εγώ θα αποσυρθώ.

βουλευτικές εκλογές 2009 – 5 σημεία

1. Ο Καραμανλής δεν ήταν βλάκας που έκανε τώρα εκλογές – και το ΠΑΣΟΚ δεν φάνηκε να πέφτει από τα σύννεφα από την «αιφνίδια» απόφαση. Μόλις πέρασε ένα καλοκαίρι με την βαριά βιομηχανία της Ελλάδας (τον τουρισμό) να πέφτει και τα έσοδα που αναμένονταν να μην έρχονται ποτέ. Εξάλλου, ξεκινάει ένας χειμώνας πολύ βαρύς για την πλειονότητα των Ελλήνων, καθώς η Κομισιόν απαιτεί ασφυκτικά σφιχτή οικονομική πολιτική για τη μείωση του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, ενώ η ανεργία (η πραγματική) αναμένεται να ανέβει κι άλλο. Να μην ξεχνάμε και την εν εξελίξει λυσσασμένη φοροεπιδρομή για να βρεθούν απεγνωσμένα χρήματα, τις περικοπές μισθών και συντάξεων. Με δυο λόγια, αναμένεται δεύτερο κύμα απότομης επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης της πλειονότητας των εργαζομένων και ιδιαίτερα των νέων. Προσθέστε και την οργή για τα αμύθητα ποσά που κυκλοφορούν σε πολυάριθμα σκάνδαλα τη στιγμή που η νεολαία συνθλίβεται, και το μίγμα που θα προκύψει είναι εκρηκτικό. Το φετινό Φθινόπωρο αναμενόταν εξαιρετικά θερμό, η συνέχεια του περσινού Δεκέμβρη, αλλά με εργαζόμενο κόσμο στο προσκήνιο.

2. Ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί αυτή η εξέλιξη με απρόβλεπτες ανατρεπτικές συνέπειες ήταν μια πολιτική αλλαγή που θα δείχνει μεν ριζική, αλλά θα είναι αυστηρά από τα πάνω, γιατί η ενεργοποίηση του λαού εγκυμονεί πάντα κινδύνους. Δηλαδή κατ’ αρχάς εκλογές. Αυτό όμως δεν αρκεί. Χρειάζεται και ο πολιτικός φορέας που θα προβάλλεται ανατρεπτικός, αλλά αυστηρά χωρίς καμία πραγματική λαϊκή συμμετοχή. Τα «είμαστε οι αντιεξουσιαστές της εξουσίας», ο υπερτονισμός «προοδευτικών», «ανατρεπτικών» πλευρών του προγράμματος και η «σοσιαλδημοκρατική» συνταγή ανάκαμψης της οικονομίας ταυτόχρονα με την υπερπροβολή του Προέδρου και την καλλιέργεια της ελπίδας στο πρόσωπο του Παπανδρέου εξυπηρετεί αυτόν ακριβώς το σκοπό. Να δώσει το μήνυμα της ανατροπής, αλλά μόνο από τα πάνω, και μάλιστα από τον έναν, τον ηγέτη, που θα τα βάλει με όλους, δεν κολώνει, θα τα καθαρίσει όλα κ.λπ. Ο καλλιέργεια του μύθου του υπερδύναμου ηγέτη ήταν ανέκαθεν (από χιλιάδες χρόνια) συστατικό στοιχείο της πολιτικής επικοινωνίας. Από την πλευρά του λαού εκφράζει μια δειλή ανατρεπτική διάθεση που δεν έχει γίνει ενεργητική: «θέλουμε αλλαγή, αλλά όχι να την κάνουμε εμείς, να την κάνει άλλος για εμάς. Θέλουμε τον ηγέτη, να πιστέψουμε σ’ αυτόν, να του εναποθέσουμε τις ελπίδες μας και να του αναθέσουμε την ελευθερία μας».

3. Ο Παπανδρέου είναι πολύ ευφυής πολιτικός και «διάβασε καλά τη φάση» – την έχει διαβάσει από χρόνια. Κατάφερε να ξανακερδίσει την ταμπέλα της αριστεράς και να διεμβολίσει τον αριστερό χώρο, αλλά και να κερδίσει τη μάχη με αριστοτεχνικό τρόπο στον χώρο της οικολογίας – οι προτάσεις για υπουργεία σε οικολόγους ήταν κίνηση ματ! Υπάρχει όμως και μια πιο βαθιά πλευρά. Το ΠΑΣΟΚ, και στη φάση αυτή το νεοπαπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ, είναι η τάση του ορθολογισμού στο πλαίσιο της διαχείρισης, σωτηρίας, βελτίωσης και διαιώνισης του κατεστημένου status quo. Η ΝΔ, αντίθετα, είναι, όπως όλοι οι νεοφιλελεύθεροι -που ανεβαίνουν αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη- περισσότερο αγκυλωμένοι σε δόγματα. [Από αυτή τη σκοπιά, για τους επαναστάτες στην Ελλάδα, πρόκληση αποτελεί το ΠΑΣΟΚ].

4.  Το ελληνικό πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης έχει ξαναπεράσει από φάσεις ανανέωσης. Την τελευταία φορά ήταν το 2004, όταν ο Καραμανλής κατάφερε να πάρει επάνω του την ελπίδα, κερδίζοντας ποσοστό 45%, ενώ το κατεστραμένο ΠΑΣΟΚ περίπου 38%. Σήμερα ο Παπανδρέου κερδίζει με ποσοστό 43% και η ΝΔ τσακίζεται στο 33%. Αυτό ίσως να σημαίνει ότι η ελπίδα που εναποτίθεται στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι τόσο δυνατή και ότι ένα σεβαστό μέρος των πολιτών έχει χαθεί για την κατεστημένη ελίτ. Αυτό επίσης ίσως να σημαίνει ότι η άνοιξη του Παπανδρέου ενδέχεται να είναι συντομότερη από εκείνη του Καραμανλή, αν και οι Πασόκοι είναι μάλλον είναι ικανότεροι και, τουλάχιστον, δεν θα αυτοκαταστραφούν – μπορεί, βέβαια, να αποδειχθούν εξίσου ανίκανοι, αλλά δεν νομίζω.

5. Η αριστερά μοιάζει να φοβάται τις δυνατότητες που ανοίγει η εποχή μας, η τεχνολογία της και η επιστήμη της, οι δημιουργικές δυνάμεις των εργαζομένων. Μοιάζει να αντιστέκεται στην πρόοδο. Με τον τρόπο αυτόν αφήνει ελεύθερο το πεδίο στις αυταπάτες που σκορπούν οι ηγέτες της κυρίαρχης τάξης. Το κυριότερο, όμως, δεν μπορεί να διατυπώσει ένα σύγρονο, ρεαλιστικό και πειστικό όραμα για την κοινωνία που θέλει, αφού οι δυνατότητες που η σημερινή κοινωνία κυοφορεί τη φοβίζουν. Και ο κόσμος δεν είναι χαζός. Δεν θα βάλει πλάτη για κιοτέψει η αριστερά στην κρίσιμη στιγμή. Δεν θα ξαναθυσιαστεί για άλλη μια τραγωδία, άλλη μια χρεωκοπία. Θα προτιμήσει το υπάρχον σύστημα και θα επιλέξει την καλύτερη πρόταση διαχείρισής του. Εκτός και αν διεκδικήσει το δικαίωμα να καθορίσει ενεργά το μέλλον του. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει η αριστερά να βάλει πλάτη. Με δουλειά, διαφωτισμό και εμπιστοσύνη στο κριτήριο του λαού και την αυτενέργειά του.

βασανιστικά ερωτήματα

Πώς μπορεί να καταπολεμήσει το πελατειακό κράτος ένας άνθρωπος που μπήκε στην πολιτική από τον πατέρα του;

Όπως το καταπολέμησε εκείνος που μπήκε στην πολιτική από τον θείο του, φυσικά! Για να μην πω όπως το καταπολέμησε ο προηγούμενος που μπήκε στην πολιτική από τον πατέρα του.

Το μεγαλύτερο βύσμα της χώρας βρίσκεται στην κορυφή του κράτους, και εμείς ελπίζουμε σε μια άλλη Ελλάδα!

κλεμμένη η ψήφος στον γιώργο

Δεν πιστεύουμε πάντα σε κάτι επειδή μας πείθει. Τις περισσότερες φορές πιστεύουμε από ανάγκη να πιστέψουμε. Κανείς μας δεν έχει αυταπάτες για τον Γιώργο και το ΠΑΣΟΚ, όμως όλοι μας έχουμε ανάγκη από αυταπάτες. [όπως μου είχε πει πρόσφατα ο μάνος]. Ο Γιώργος δεν κέρδισε την ψήφο μας. Την έκλεψε.

Κάνοντας αυτό τον συλλογισμό, θυμήθηκα ένα τραγούδι από μια συλλογή ροκ τραγουδιών, νομίζω της ano-kato records. Το συγκρότημα λεγόταν ερασιτέχνες εραστές και ο στίχος έλεγε:

κλέφτης ονείρων αν δεν είσαι, ό,τι κι αν είσαι σ’ αγαπώ
κλέφτης ονείρων να μην είσαι

Ακόμη χειρότερος είσαι όταν είσαι κλέφτης ελπίδων. Ο κλέφτης ελπίδων είναι δολοφόνος ονείρων.

Πλησιάζει η ώρα που θα πιστεύουμε μόνο αφού πειστούμε. Και τότε αλοίμονό τους!

αλλαγή θέματος

«Ό,τι έχω κάνει, το έχω κάνει μόνος μου. Τι έκανε χθες η εθνική;», έκανε ο Α. αμήχανα.

—

στον Herr K.

παράπονο

«Ό,τι έχω κάνει, το κάνει μόνος μου», είπε ο Φ. με υπερηφάνεια.

…

«Ό,τι έχω κάνει, το κάνει μόνος μου», είπε ο Β. με παράπονο.

ευτυχώς!

Ευτυχώς που οι συνέπειες της κρίσης στην Ελλάδα δεν έχουν πάρει εκρηκτικές διαστάσεις.

Ευτυχώς που η ανεργία στην Ελλάδα δεν έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις

Ευτυχώς που κοροϊδία στην Ελλάδα δεν έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις!

φωτιά

Όχι μαύρα ρούχα στις διαδηλώσεις για τις πυρκαγιές. Κόκκινα!

Δεν είμαστε οι καμμένοι. Είμαστε η φωτιά που θα τους κάψει.

φοβίες

γιος: και δε μου λες ρε πατέρα, τι έκανες εσύ όταν ο κόσμος καιγόταν, όταν η αδικία και η εκμετάλλευση βασίλευαν και κατέστρεφαν ζωές, όταν ο πόλεμος και η πείνα θέριζαν;

πατέρας: εμείς, παιδί μου, είχαμε μωρό να φροντίσουμε. Δεν μπορούσαμε να πάμε πουθενά. Ούτε διαδηλώσεις, ούτε οργανώσεις, τίποτε από όλα αυτά. Έπρεπε να σε φροντίσουμε.

[σιωπή]

γιος: [σκέφτεται: καλά σε λέω εγώ μαλάκα]

πατέρας: [σκέφτεται, προς τον εαυτό του: για μαλάκα τον περνάς;]