μάνα είναι μόνο μία;

Στο πολύ όμορφο σημερινό ποστ της Σίλιας με αφορμή τη γιορτή της μητέρας, άφησα το σχόλιο που ακολουθεί, το οποίο παραθέτω και εδώ ως ένα ακόμη θραύσμα των χαοτικών προβληματισμών μου για την οικογένεια, τις σχέσεις των φύλων κ.λπ.:

«Αυτό τον καιρό έχω κάτι τρελές, ανολοκλήρωτες και χαοτικές ιδέες για τη γυναίκα, τη μητρότητα και το ρόλο της στην οικογένεια, την κοινωνία, την πολιτική… παντού. Σκέφτομαι, λοιπόν, ότι όλοι οι ενήλικες θα έπρεπε να είναι γονείς όλων των παιδιών της κοινωνίας και, ως εκ τούτου, όλες οι γυναίκες θα έπρεπε να είναι μανάδες όλων των παιδιών της κοινωνίας, ανεξάρτητα από το αν τα έβγαλαν από την κοιλιά τους ή όχι. Να έχουν την ευθύνη τους από κοινού, να τους παρέχουν τη στοργή και την αγάπη τους, τη θαλπωρή τους και ό,τι άλλο ξέρουν να κάνουν μόνο οι γυναίκες για τα παιδιά τους. Ο ρόλος του γονιού να πάρει έτσι πραγματική κοινωνική αξία και να μην θεωρείται εμπόδιο στην προσωπική ανάπτυξη του ατόμου, και η μητρότητα να ανακτήσει την κοινωνική θέση και τον σεβασμό που της αξίζει, έτσι ώστε να φαίνεται ανούσιο να γιορτάζεται ή να τιμάται μια Κυριακή τον χρόνο».