μια ιστορία με μια εταιρία που το έπαιζε ιστορία…

Γράμμα από έναν φίλο:

Ηταν κάποτε μια εταιρία που το έπαιζε ιστορία. Τι χλιδάτες εγκαταστάσεις, τι παροχές στους εργαζόμενους, τι όνομα στην αγορά. Ωσπου μια μέρα οι εργαζόμενοι είπαν, για κάτσε ρε μπάρμπα. Ολο ίματζ και παραμύθι, αλλά κανα φράγκο παραπάνω δεν πληρώνεις. Ολο ανακατατάξεις, όλο απολύσεις κι απαιτήσεις για αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, αλλά απλήρωτες οι υπερωρίες, τις μανάδες με παιδί τις σχολάς γιατί μειώνουν την απόδοση κι αρχινάν να κοιτάν το ρολόι να πάει πέντε να την κάνουν, καθηλωμένοι οι μισθοί στο +3% κάθε χρόνο, την ετήσια άδεια αποφασίζεις εσύ πότε θα μας τη δώσεις, κλπ κλπ. Θα κάνουμε συνέλευση, είπαν κάποιοι, να εκλέξουμε συμβούλιο, όχι ΔΣ και καταστατικά, ένα τριμελές να σου βάζει τα ζητήματα κι άμα θες άκου.

Οι πιο μετριοπαθείς λένε κάτσε παιδιά να δούμε. Αμα δε θέλει ο πρόεδρος, ας μην του μπούμε στο μάτι. Θα βγάλει το σπαθί να πάρει κεφάλια. Κι άρχισε παράλληλα το προεδρείο να απειλεί, μην τυχόν και ανεβείτε στην αίθουσα που γίνεται η συνέλευση την έχετε βάψει, πάει η καριέρα σας, να την ξεχάσετε την αύξηση και τα τοιαύτα.

Οι τρελοί όμως ανεβήκαν, πολλοί φοβήθηκαν βεβαίως, άλλοι δίστασαν την τελευταία στιγμή, αλλά περίπου οι μισοί μαζώχτηκαν να κουβεντιάσουν.

Δε θέλουμε σωματεία και τέτοια, λένε οι προεδρικοί.

Θέλουμε συλλογικότητα, όλοι μαζί είμαστε πιο δυνατοί, λένε οι έμπειροι οι λιγότερο φοβισμένοι.

Η συνέλευση εκλέγει τελικά προσωρινό συμβούλιο να ενημερώσει τον ταξίαρχο και τις ορντινάτσες του και να οργανώσει τα επόμενα βήματα της εκστρατείας. Η διοίκηση την επόμενη βδομάδα ανακοινώνει τις αυξήσεις σε όλο το προσωπικό και χτυπά μανιασμένα τους πρωτεργάτες της συνέλευσης. Ακόμα κι οι καλύτεροι στη δουλειά τους βαφτίζονται σκάρτοι, έμμεση προειδοποίηση κάτσε καλά γιατί σε στέλνουμε σπίτι σου δηλαδή. Και το παιχνίδι συνεχίζεται με τη δυσαρέσκεια του κόσμου να εκτοξεύεται στα ύψη. Κάποιος λέει στην παρέα πάμε ν’ αλλάξουμε μαγαζί. Ενας πιο μυστήριος λέει σάμπως αλλού είναι αλλιώς, εδώ να μείνουμε να αλλάξουμε το τοπίο.

Advertisements

6 thoughts on “μια ιστορία με μια εταιρία που το έπαιζε ιστορία…

  1. Θυμάμαι εκείνους τος στίχους του Αναγνωστάκη : «Όλα τα πρόσωπα της ιστορίας μας είν’ εντελώς φανταστικά
    Καμιά πλέον συσχέτιση με πρόσωπα υπάρξαντα.
    Ή και ακόμα υπαρκτά σε μια δεδομένη εποχή.
    Γιατί και η Εποχή δεν υπήρξε – μη μιλήσεις πια γι’ αυτήν
    Με τα ίδια πάλι λόγια που δεν αλλοιώνονται από το χρόνο
    Όπως το μέταλλο κάτω από τη σκουριά, το δέρμα κάτω από το ρούχο.»
    Κι ύστερα πάλι, σκέφτομαι όσο τα ονόματα που λείπουν αντιστοιχούν σε φυσικά και ζώντα πρόσωπα, η παρτίδα δεν τελειώνει.

  2. Να νοσταλγήσουμε τον Λάσκαρη, εκείνο τον χρόνια τώρα εκλειπόντα υπουργό Εργασίας και μεγάλο φαν της Αγίας Αθανασίας του Αιγάλεω που με απλή δήλωσή του απαγόρευσε την… πάλη των τάξεων;

    Ξέρεις τι γίνεται; Οι κατηγορίες θα είναι δύο πάντα στην ανθρώπινη κοινωνία, όποιο κι αν είναι το καθεστώς, όποια κοινωνική φιλοσοφία κι αν είναι η επικρατούσα.

    Αυτοί που παράγουν τον πλούτο κι αυτοί που τον νέμονται.

    Αυτοί που τον παράγουν δεν θα μπορέσουν ποτέ να επικρατήσουν γιατί πεινούν κι η πείνα είναι κακός σύμβουλος και σοβαρή προϋπόθεση για ανασφάλεια, ενώ οι άλλοι θα είναι πάντα οι από πάνω γιατί είναι αδίστακτοι και γνωρίζουν ότι ό,τι κι αν γίνη οι άλλοι θα δουλεύουν γι αυτούς.

    Για ποιό άλλο λόγο νομίζεις ότι το σύστημα φροντίζει πάντα να διατηρή την εφεδρεία των ανέργων; Γιατί η ανεργία είναι πάντα το άλυτο πρόβλημα τόσο των κυβερνήσεων των «δεξιών» όσο και των «σοσιαλιστών»;

    Μήπως πάλι νομίζεις ότι εκείνες οι ορδές των εξαθλιωμένων ανθρώπων αφέθηκαν ανεξέλεγκτοι να κατηφορίσουν απ’ την Αλβανία από απλή αβελτηρία των κυβερνήσεων; Όπως αποδείχθηκε ήταν το μεγαλύτερο πλήγμα που καταφέρθηκε ποτέ από το σύστημα κατά των χαμηλών ημερομισθίων, δηλαδή της μερίδας εκείνης του προλεταριάτου που πάντα ξεσηκωνόταν κατά των εκμεταλλευτών.

  3. ΜαυροΧαλι, μάλλον η παρτίδα τώρα αρχίζει. Δες και το επόμενο ποστ που θα ανέβει σε λίγο.

    Αγαπητέ μου Αναμοχλευτή, συμφωνώ σε όλα όσα διαπιστώνεις και αναλύεις, διαφωνώ, όμως, ως προς αυτό: «Οι κατηγορίες θα είναι δύο πάντα στην ανθρώπινη κοινωνία, όποιο κι αν είναι το καθεστώς». Και, βασικά, η διαφωνία μου είναι στο πάντα.
    Ένας λόγος που άνοιξα αυτό το μπλογκ είναι γιατί θέλω να είμαι όσο μπορώ πιο ειλικρινής – και απέναντι στον εαυτό μου. Θα μπορούσα, λοιπόν, να σου αραδιάσω έναν σωρό μαρξιστικούς λόγους και θεωρίες (που τα ξέρω και ψιλοκαλά και τα πιστεύω, βεβαίως) για να τεκμηριώσω τη διαφωνία μου σε αυτό το πάντα. Ο πιο ισχυρός λόγος που διαφωνώ, όμως, είναι ο εξής: η ζωή θα είναι αφόρητη για ‘μένα χωρίς αυτή την πίστη σε μια άλλη δυνατότητα. Αυτό, θα μπορούσε να πει κανείς ότι φέρνει πάρα πολύ στην ανάγκη της θρησκευτικής πίστης. Ίσως, δεν το αρνούμαι – είπαμε, ειλικρίνεια. Μόνο που σε αυτή την περίπτωση η «σωτηρία» και η ελπίδα αφορούν αυτή τη ζωή και τη ζωή όλων, όχι ατομικά εμένα σε κάποιον μετά θάνατον παράδεισο.
    [Σόρυ για τον μονόλογο και ευχαριστώ που μου τον προκάλεσες].

  4. Θερμό και υποδόριο το καλοκαίρι τούτο,
    μάλλον προετοιμάζει εκρήξεις.

  5. Σε καμμία περίπτωση δεν θα προσπαθήσω να σου ανατρέψω «την πίστη σε μια άλλη δυνατότητα». Αντίθετα, μακάρι να μπορούσα να σου την ενδυναμώσω, γιατί οι νέοι άνθρωποι είστε εκείνοι που «έσσεσθε πολλώ κάρονες» και γι αυτό αποτελείτε την ελπίδα του μέλλοντός μας.

    Όμως, αγαπητέ μου Στέλιο, κράτα και μια πισινή.

    Δεν σου κάνω τον έξυπνο, αφού λογοπαικτικές εξυπναδούλες σ’ αυτά δεν χωράνε, όμως πολυετής θητεία σ’ ένα καίριο «κάπου» μου κατέδειξε το «πάντα», όσο κι αν δεν το γουστάρισα ποτέ, αφού είδα τόσο το πεπόνι όσο και το μαχαίρι, όπως κι αυτούς που το κρατάνε. Ακόμα χειρότερα που είδα, από μέσα, πως το χειρίζονται.

    Μόνη ελπίδα οι αγώνες των Λαών εναντίον εκείνων που οι ίδιοι ψηφίζουν.

    Παρανοϊκό δεν ακούγεται; Κι όμως !..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s