τα κουβαδάκια σας και στην παραλία, όχι στη συναυλία

Live δεν τους έχω δει. Και ούτε σκοπεύω. Έχω ακούσει καλά λόγια για αυτούς, ακόμη και από ανθρώπους των οποίων εκτιμώ το γούστο και το κριτήριο. Όμως αρνούμαι την ιδέα. Την ιδέα ότι, μετά από χιλιάδες χρόνια εξέλιξης και τελειοποίησης των μουσικών οργάνων, έχει νόημα να παράγουμε μουσική με σκούπες και κουβάδες.

Με δυσκολία άντεξα ένα ολόκληρο κλιπ των Stomp στο youtube. Όπως το περίμενα, το αισθητικό αποτέλεσμα είναι απλά κακό. Και είναι φυσικό. Διότι δεν είναι δυνατόν μια κατσαρόλα να συγκριθεί με ένα στρατιβάριους. Στον ήχο, όχι στο μαγείρεμα.

Βέβαια, ένας ταλαντούχος καλλιτέχνης ό,τι και να πιάσει στα χέρια του θα το κάνει έργο τέχνης. Αλλά, αν ο Μπετόβεν δεν έγραφε για συμφωνικές ορχήστρες και έγραφε για μαχαιροπίρουνα, δεν θα είχαμε ποτέ την ενάτη. Ούτε τους ήχους της κιθάρας του Σαντάνα. Ούτε χιλιάδες άλλα έργα τέχνης. Από την άλλη, και να μην είχαμε τους stomp, δεν νομίζω να έχανε τίποτα ο ανθρώπινος μουσικός πολιτισμός. Και η πιο πρωτόγονη φυλή, που έχει φτιάξει ειδικά μουσικά όργανα για την μουσική της ικανοποίηση, είναι πολύ πιο μπροστά από τα χαζοχαρούμενα με τους σκουπιδοτενεκέδες.

Ήτανε λέει μια φορά -δεν ξέρω αν μεταφέρω σωστά τις λεπτομέρειες της ιστορίας- ένας άρχοντας, που κάλεσε στο σπίτι του έναν δεν ξέρω τι, φίλο, άλλον άρχοντα, υπήκοο, κάτι τέλος πάντων, δεν έχει σημασία. Του πρόσφερε, το λοιπόν, ελιές και χαβιάρι. Ο άλλος είχε πέσει με τα μούτρα στο χαβιάρι και το είχε τσακίσει. Τις ελιές ούτε που τις άγγιζε. Του λέει, λοιπόν, ο άρχοντας: «φάε και καμιά ελιά». Και ο άλλος απαντάει:

«Καλό είναι και το χαβιάρι»

Advertisements

15 thoughts on “τα κουβαδάκια σας και στην παραλία, όχι στη συναυλία

  1. Κάθε μάστορης με τα εργαλεία του . Αν αυτοί έχουν σκούπες και κουβαδάκια…τι να κάνουν ? Μ’ αυτά βολεύονται !

    Υ.Γ . Κι εγώ το χαβιάρι θα προτιμούσα…σιχαίνομαι τις ελιές αν και παραγωγός !

  2. Έλα! Εγώ είμαι γόνος οικογενείας παραγωγών. Η γιαγιά μου έχει ένα χωραφάκι κάπου κοντά στο Ρέθυμνο (προσπαθώ δε να την πείσω να ραβδίσει με μια παλιά κιθάρα του παππού μου).

  3. Κι εμείς μαζεύουμε ελιές στο χωριό μου κάθε Νοέμβρη, αλλά τα τελευταία χρόνια, από τότε που παράτησα την κιθάρα, βαριέμαι να πηγαίνω.

    Αλλά δε θα μάζευα ποτέ ελιές με υπόκρουση στομπ. Με την ενάτη καραγουστάρω!

  4. Μάνο, λες να πάει / έχει πάει ο συντροφότατος που μας έλεγε για τον Κοέν και τους φραπέδες; Ε, ρε καζούρα που έχει να πέσει έτσι και το πάρω είδηση;

  5. δεν λέω, «τσίμπα (όμως κι εσύ, βρε Στέλιο) μιάν ελιάν», όπως έλεγε και ο ποιητής.

  6. Αν και δεν έχει σχέση με το συγκεκριμένο θέμα, προτιμώ την ελιά από το χαβιάρι! Έχεις δοκιμάσει ποτέ χαβιάρι;

  7. Μαυροχαλι, ο ποιητής σου λέει τα ίδια με τον άρχοντα της δικής μου ιστορίας και την απάντησή του την έχει πάρει, λέμε. Χαβιάρι, χαβιάρι, χαβιάρι!

    ***

    Παύλο, έχω φάει χαβιάρι, κόκκινο, γιατί το μαύρο ήταν απλησίαστο, και είναι εξαιρετικό. Αυτό που είναι τελείως αηδία είναι ένα υποκατάστατο που κυκλοφορεί για μαύρο χαβιάρι. Μήπως έφαγες αυτό;

  8. Εννοείται ότι θα πάει, του είπε ο γιατρός να μειώσει τους καφέδες…

  9. Πάλι τα μπουρδούκλωσες, ρε ξεμυαλισμένε; Ποιος θα πάει πού; :)

  10. Εσύ περδικλώνεσαι, μόνος σου. Απαντώ στο ερώτημα που μου απευθύνεις μερικά κόμεντς πιο πάνω…

  11. Σωστός, σόρυ.
    Που λες, να τον πάμε στο ωδείο να τον γράψουμε σκούπα.

  12. Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω αγαπητέ. Έτυχε να τους δω πριν δυο χρόνια στην ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, και δηλώνω εντυπωσιασμένος. Καταρχάς μια εμφάνιση των ΣΤΟΜΠ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως συναυλία. Παράσταση θα το λεγα αυτό. Ευρηματικοτατοι, με κίνηση ρυθμό, παντομίμα βασισμένη σε σενάριο,και παραγωγή ήχου, όχι μόνο από τενεκέδες και ο,τι άλλο βάλει ο νους σου, αλλά από χαρτοσακούλες, τρίξιμο πιάτων κτλ. Στο τέλος της βραδιάς κατηφορίζοντας από το θέατρο δάσους, ολοι χοροπηδούσαν και προσπαθούσαν να μιμηθούν αυτό που μόλις είχαν δει. Αν δε τους δεις ζωντανά, και δε νιώσεις την αίσθηση από την ατμοσφαίρα που προκαλούν, είναι δύσκολο να καταλάβεις. Επιπροσθέτως, στην παρέα εκείνη την μέρα ήταν ένας στενός φίλος,( κορυφαίος Α στα τυμπανια) της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, ο οποίος (αν θέλεις και μια γνώμη ειδικού) δήλωσε άκρως εντυπωσιασμένος, με την τεχνική, και την μη παρέκκλιση τους από τον ρυθμό. Ακόμη δηλαδή και σαν μουσικούς αν θέλεις να τους κρίνεις, πιθανόν να είναι πολύ καλύτεροι από κορυφαίους ντράμερ, αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι ο,τι κάνουν παραστάσεις, ρυθμού κίνησης, παράγοντας ήχους από οτιδήποτε.
    Θα μου επιτρέψεις και μια διόρθωση. Πολλά είναι τα όργανα τα οποία δεν έχουν τελειοποιηθεί. Κατά συνθήκη είναι αυτά που κατασκευάζονται από φυσικά υλικά.
    Κατά τα άλλα, σε λίγο μας βλέπω έτσι κι αλλιώς, να τρώμε μόνο ψωμί και ελιά .
    Καλώς ξανανταμώσαμε.

  13. Ως χορευτικό σόου θα μπορούσα ίσως να το δω θετικά. Ευχαριστώ, Πίκο Απίκο.

    Καλώς ξανανταμώσαμε, φίλε μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s