επιχείρηση διάσωσης 3 [σκέτο]

Η γραμμή είναι:

Κάψτε όποιον θέλετε από τους φίλους και τους συνεργάτες του, αρκεί τον ίδιο να τον βγάζετε, άμεσα ή έμμεσα, λάδι.

δηλαδή, προς εμάς:

Είστε ηλίθιοι και κορόιδα!

Advertisements

15 thoughts on “επιχείρηση διάσωσης 3 [σκέτο]

  1. Νομίζω, μπορείς να το πεις και έτσι.

    Άνετα μπορείς να το πεις έτσι.

  2. Καλά, θα τα πούμε… Κι εμένα με μαλώνουν διάφοροι ότι γίνομαι γραφικός με αυτά που γράφω.

    Δε μου λες, για το θέμα μας τώρα, τελικά τον έσωσαν τον καπιταλισμό;

  3. Το θεωρώ σχεδόν απίθανο, αλλά θα δείξει. Και να τον έσωσαν προσωρινά, μεταθέτουν την έκρηξη για αργότερα και θα είναι πολλαπλάσιας έντασης… Είναι τεράστια η φούσκα, και όχι μόνο στα ακίνητα των ΗΠΑ. Είναι φανερό ότι η οικονομία παράγει πολύ περισσότερα από όσα μπορούν να πουληθούν, ακόμη και με υπερδανεισμό. Και με την κρατική ένεση, απλώς φουσκώνει η φούσκα για να σκάσει ακόμη μεγαλύτερη.

    Θα έχει πλάκα όμως. Αν τελικά «αναβληθεί» η κρίση, θα έχει γίνει από σοσιαλδημοκρατικής έμπνευσης σχέδιο, πράγμα που αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι οι καλύτεροι διαχειριστές και σωτήρες του καπιταλισμού είναι οι αριστεροί – πανάθεμά τους!

    ***

    Βέβαια, αυτό το ποστ, δεν μιλάει για τον καπιταλισμό, αλλά για τον πολιτικό διαχειριστή του στην Ελλάδα. Και αυτός, από ό,τι καταλαβαίνω, πάει να σωθεί κάνοντας πως δίνει τη μάχη προσωπικά απέναντι στην κρίση. Μας δουλεύουν πολύ, λέμε. Μας έχουν για πολύ μαλάκες. Πρέπει να κάνουν πολύ γέλιο πίσω από την πλάτη μας – αν δεν είναι χεσμένοι ότι θα τους πάρει και θα τους σηκώσει στην επόμενη στροφή. Για την ώρα, η σημερινή κρίση, που δεν έχει πλήξει ακόμη πολύ βαριά την πραγματική οικονομία, φαίνεται πως του προσφέρει σανίδα σωτηρίας.

  4. Γιατί να μην επιστρέψουμε στη σοσιαλδημοκρατία; Πρόοδος θα ήταν σε σχέση με την παρούσα κατάσταση.
    Οσο για τον πολιτικό εκφραστή η θέση είναι: ψηφίζουμε ΚΚΕ, στηρίζουμε κυβέρνηση Καραμνλή (αντί ΠΑΣΟΚ). Οσο αντέξει βέβαια

  5. Στέλιο, διάβασε το σφυγμό της μέρας του Φοίβου Καρζή (από το blogroll μου).

    Χερ Κ., πρωτότυπες οι ιδέες σας. Αλλά γιατί να τον στηρίξουμε; Θα μας πάει αυτός σε μια πιο ήπια σοσιαλδημοκρατική λύση; (Οχι, ούτε το ΠΑΣΟΚ θα μας πάει εκεί)

  6. Η λογοκρισία είναι παρελθόν. Προοριζόταν μόνο για αυτό το άρθρο, γιατί δεν θέλω να πλακώσει εδώ πέρα κόσμος και ντουνιάς από ψαχτήρια και λαγωνικά πολιτικών γραφείων και κομματικών μηχανισμών. Αλλά είναι κουραστικό. Οπότε, παρακαλώ, ονόματα δεν λέμε.

  7. Herr K., δεν νομίζω ότι υπάρχει επιστροφή. Άλλωστε, θυμίσου, το σοσιαλδημοκρατικό οικονομικό μίγμα κατέρρευσε επίσης από μια μεγάλη κρίση και χρόνια στασιμότητα. Αν επιστρέψει η σοσιαλδημοκρατία θα είναι με τον λεγόμενο «σοσιαλισμό των πλουσίων». Σχεδόν συλλογική ιδιοκτησία της αστικής τάξης, δηλαδή, με ακόμη πιο σχεδόν άμεση απαλλοτρίωση του πλούτου της κοινωνίας.

    Μάνο, τον έχω διαβάσει από το πρωί.

  8. Άρχοντα Στέλιο, σταμάτα ν’ αλάζεις κουστουμάκι ! ΄Ασε που αυτό μοιάζει με την μουτουνιέρα του Χάρη Σιανίδη (αν δεν ξέρεις ποιός είναι, δες ειδήσεςι στο star )!
    Καλό απόγευμα ! :)

  9. Ξέρω, εσύ είσαι φαν του προηγούμενου, του φθινοπωρινού, αλλά εγώ περνάω κρίση ταυτότητας, λέμε – ξαναδές και δύο πρώτα σχόλια. Άλλωστε, είμαι στο πνεύμα της εποχής, που περνάει και αυτή κρίση.

  10. Οχι, Μάνο, ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ όμως, ως αντιπολίτευση, υπό την πίεση των ενδεχομενων διαρροών προς τα αριστερά του, θα κινείται σε μια πιο αντι-νεοφιλελεύθερη γραμμή. Δεν είδες με το άρθρο 16; το ΠΑΣΟΚ ήταν υπέρ της αναθεώρησης αναγκάστηκε όμως να μην την υποστηρίξει. Εξάλλου το ΠΑΣΟΚ ως κυβέρνηση θα παγιδέψει ευκολότερα τους λίγους εκείνους που το θεωρούν φιλολαϊκό.

    Στέλιο, η εγκατάλειψη του κευνσιανισμού οφείλεται μάλλον στην κατάρρευση των λαϊκών δημοκρατιών. Τα καθεστώτα αυτά, παρότι ταξικά και εκμεταλλευτικά τα ίδια, λειτουργούσαν ωσ φόβητρο για τη δυτική άρχουσα τάξη. Οφείλεται επίσης στην αποδοχή του νεοφιλελευθερισμού ως ιδεολογίας. Ασφαλώς και ο κεϋνσιανισσός είναι πρόοδος σε σχέση με το νεοφιλελευθερισμό, δε νομίζω ότι τίθεται θέμα

  11. Επιμένω, ο κεϋνσιανισμός δεν εγκαταλείφθηκε. Κατέρρευσε. Η πετρελαϊκή κρίση του ’70 ήταν η ταφόπλακά του. Ο φορντισμός ήταν η ατμομηχανή του (πάει και αυτός). Σε αυτή τη φάση ο κεϋνσιανισμός δεν αφήνει περιθώρια κέρδους και οικονομικής μεγέθυνσης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s