τι θα ψηφίσω και γιατί

Θα ψηφίσω ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. (ΑΝτικαπιταλιστική ΑΡιστερη ΣΥνεργασία για την Ανατροπή). Δεν θέλω εδώ να κάνω παρουσίαση-δαφήμιση του σχήματος. Κάντε τον κόπο όσοι θέλετε να μάθετε κάτι παραπάνω να το ψάξετε σε μια μηχανή αναζήτησης.

Ο βασικός λόγος είναι σχετικά απλός για το δικό μου το μυαλό και πολύ σοβαρός: δεν θέλω να χαθεί η διάχυτη διάθεση ενός μεγάλου μέρους του κόσμου για ριζική αλλαγή.

Η δυσαρέσκεια απέναντι στα μεγάλα κόμματα αλλά και στην κατεστημένη αριστερά -σε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, βασικά- δεν είναι πλέον η κλασική γκρίνια. Μιλάμε για πραγματικό μπούχτισμα, για αγανάκτηση από την κοροϊδία, για εξάντληση από το ξεζούμισμα, εξάντληση της υπομονής γενικά. Η κρίση του καπιταλισμού από την άλλη μεγεθύνει αυτά τα αδιέξοδο και ταυτόχρονα αποκαλύπτει το λαχάνιασμα για να μην πω την ολοκληρωτική εξάντληση του ίδιου του συστήματος. Όλα αυτά μοιραία προκαλούν αναζήτηση, αμφισβήτηση, διάθεση για κάτι καινούργιο. Ε, αυτή, λοιπόν η διάθεση πρέπει πάση θυσία να διατηρηθεί και να γίνει δημιουργική, γιατί, αδέρφια, είναι η μόνη μας ελπίδα.

Όταν βρισκόμαστε σε τέτοια κατάσταση αμφισβήτησης, η πιο αυθόρμητη τάση είναι να αναζητούμε αυτό που ήδη γνωρίζουμε σε πιο «άφθαρτη» μορφή. Μια τίμια ΝΔ, ένα καλό ΠΑΣΟΚ κ.λπ. Αυτό συνήθως δεν είναι τίποτε άλλο παρά προσωρινή εκτόνωση, για να επιστρέψουμε μετά από λίγο εκεί που ήμασταν στην αρχή. Αλήθεια, ποιος θυμάται το ΔΗΚΚΙ; Ποιος θυμάται την Πολιτική Άνοιξη; Ποιος θυμάται τους Οικολόγους Εναλλακτικούς; Τι έγιναν όλα αυτά;

Παραλλαγή του ίδιου σεναρίου είναι οι νέοι φορείς να αντικαταστήσουν τους παλιούς. Από τη στιγμή, όμως, που σε επίπεδο αρχών και αξιών δεν αποκλίνουν πολύ από τους παλιούς, αλλά η διαφορά τους είναι στον τρόπο διαχείρισης και στην ηθική καθαρότητα, πρώτον, η πολιτική που θα ακολουθήσουν δεν θα αλλάξει στην ουσία της, αλλά σε επιμέρους σημεία, και, δεύτερον, αργά ή γρήγορα και οι νέοι φορείς θα φθαρούν όπως οι παλιοί. Με απλά λόγια, τα ίδια πράγματα θα τα κάνουν πλέον άλλα κόμματα. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι στους διαχειριστές του συστήματος, αλλά στο ίδιο το σύστημα και επομένος το ζητούμενο δεν είναι η αλλαγή των διαχειριστών του συστήματος αλλά η αλλαγή του ίδιου του συστήματος.

Τρίτη παραλλαγή του ίδιου σεναρίου είναι οι παλιοί φορείς να μην μπορούν πλέον να κυβερνούν από μόνοι τους ούτε προσωρινά ούτε μακροπρόθεσμα, και να το κάνουν με τη βοήθεια των παλιών – κυβερνήσεις συνασπισμού δηλαδή.

Όλα αυτά τα σενάρια δεν είναι παρά τρόποι ώστε να ξεγελαστεί ο κόσμος και να συνεχιστεί η ίδια ακριβώς πολιτική. Αυτές οι Ευρωεκλογές είναι πολύ ενδιαφέρουσες από αυτή την άποψη, γιατί θα φανεί η δυναμική όλων αυτών των σεναρίων.

Το πραγματικά άλλο σενάριο, όμως, είναι η αναζήτηση του κόσμου να κάνει ένα βήμα παραπέρα από το «οικείο» και το «γνωστό» και να αποκτήσει πιο ριζοσπαστικό χαρακτήρα. Αυτό το σενάριο είναι κατά τη γνώμη μου η μόνη ελπίδα να δούμε πραγματική αλλαγή στην κοινωνία. Γιατί, αδέρφια, είναι έντονη πεποίθησή μου ότι λύση και στα πιο άμεσα προβλήματα μπορεί πλέον να δωθεί μόνο μέσω αγώνων, και μάλιστα των αγώνων που στρέφονται εναντίον του συστήματος. Τις αλλαγές εντός του συστήματος τις είδαμε, και είδαμε πού κατέληξαν. Μόνο που αυτή η αλλαγή απαιτεί κάτι παραπάνω από μία ψήφο, απαιτεί τη συνεχή ενεργοποίηση των πολιτών, τη συνεχή αναζήτηση, τη μελέτη, τη συζήτηση, τους αγώνες.

Και αυτό το σενάριο εκφράζεται αυτή τη στιγμή από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ (απαράδεκτο όνομα, παρεπμπιπτόντως – θα ΄σκαγα αν δεν το ΄λεγα!). Ένα νέο αριστερό σχήμα που αποτελεί ίσως φαινόμενο στην ελληνική αριστερά, καθώς πρώτη φορά καμιά δεκαριά οργανώσεις αποφασίζουν να αφήσουν το μαγαζάκι τους, να μην κρύβονται πίσω από τις «διαφορές» τους και να προσπαθήσουν να κάνουν κάτι πραγματικά σοβαρό. Τα προβλήματα είναι πολλά και οι θέσεις είναι λίγες, ελλειπείς και πολλές φορές ασαφείς και συνθηματικές. Αλλά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν υπόσχεται τιμιότερη διαχείριση του υπάρχοντος. Αντίθετα μας καλεί στην αναζήτηση και το χτίσιμο μιας άλλης κοινωνίας. Και αυτό είναι τίμιο. Δεν καλλιεργεί αυταπάτες ότι μπορεί το σύστημα να γίνει καλύτερο αν αλλάξουν τα πρόσωπα και τα κόμματα που το διαχειρίζονται. Και μην ξεχνάτε ότι είναι σχετικά εύκολο να φτιάξει κανείς προτάσεις που να διαχειρίζονται το υπάρχον, αλλά είναι πολύ δύσκολο να φτιάξεις θέσεις για κάτι νέο.

Τέλος, πάντων, ελπίζω να σας μπέρδεψα περισσότερο από ό,τι είσαστε. Ελπίζω να σας προβλημάτισα περισσότερο από εμένα, και, κυρίως, ελπίζω η διάχυτη αναζήτηση και διάθεση για αλλαγή να μην ενσωματωθεί για άλλη μια φορά σε ακίνδυνο για το σύστημα δρόμο.

Advertisements

30 thoughts on “τι θα ψηφίσω και γιατί

  1. Ακόμα και μ’ αυτούς άρχοντα κράτα μικρό καλάθι. Ανέφερες ήδη ΔΗΚΚΙ, Πολιτική Άνοιξη, Οικολόγους Εναλλακτικούς…οι οποίοι ήρθαν, είδαν και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς στα ίδια και τα ίδια να ξανατρώμε αυτό που ξεράσαμε !

    Καλό απόγευμα !

  2. Καλημέρα, τσουχτερή φιλενάδα!

    Σε θαύματα δεν πιστεύω από καιρό, ούτε σε αγίους. Απλώς αυτοί δεν είναι ένα μικρό άφθαρτο ΠΑΣΟΚ, μια μικρή άφθαρτη ΝΔ ή μια μόδα. Προσπαθούν να πουν κάτι άλλο, με το οποίο συμφωνώ στις βασικές του αρχές. Πώς να σου το πω, δεν πλασάρονται ως τίμιοι ή πιο έξυπνοι από τους άλλους. Προσπαθούν να συγκροτήσουν μια διαφορετική πολιτική πρόταση (με χίλια δυο προβλήματα, βέβαια, δεν έχω αυταπάτες). Και, κατά τη γνώμη μου, το ζητούμενο είναι η πολιτική και όχι τόσο τα πρόσωπα. Έρχομαι κι από κει τώρα να πω πάνω σ’ αυτό. ;)

  3. Πήγα και γώ να δω τιντουτο το ανταρσυα – λέγανε ότι θαρχιζανε 8.00. 9 παρά δεν είχε αρχίσει. Θα πάω στη ΣΑΚΕ που ‘ναι πιο συνεπείς.

  4. Μαζί με τον Herr K. κι εγώ! Στη ΣΑΚΕ που κι αν έχασε το όνομα κρατάει κόντρα στον καιρό τη συνέπειά της.

    υγ. αλήθεια τη λένε ακόμα ΣΑΚΕ στ μέρη σας;

  5. εεε, μην βάζεις αμέσως το κακό με το νου σου. Η τριάδα μας απαρτίζεται από τίμιους αγωνιστές που δεν ξέρουν από καπέλα και τέτοια.

    εγώ, το (όλον 1/3) μχ

  6. Εγώ εννοούσα το γνωστό γιαπωνέζικο ποτό, αλλά μια που το φερε η κουβέντα η Κόντρα είναι μάλλον σοβαρό έντυπο, τα δε παλαιά θεωρητικά τους διαβάζονται ακόμα.

  7. Κι εγώ το γιαπονέζικο ποτό εννοούσα, να πω την αλήθεια μου. Και μια που το ΄φερε η κουβέντα, την Κόντρα δεν κατάφερα να τη διαβάσω ποτέ, αν και την αγόραζα μια εποχή για να δω τι λέει. Με απωθούσε το όνομα της εφημερίδας και η εμφάνιση. Αλλά, θα μου πεις τώρα το ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλύτερο είναι;

  8. re ΧΕΡ που την θυμηθηκες τη ΣΑΚΕ :)

    (Ωραιοι ηταν ! με τα παλια τους τα ρουχα…ατμελητοι σκληροι ! Ασυμφιλιωτοι !
    ..καποτε ενας απο αυτους με ειδε να μιλάω φιλικά μεναν Κνιτη
    με εκανε απο δυο παράδες ..Μαλλον δικιο ειχε …

  9. Εχουν αλλάξει πολύ. Να φανταστείς, ένας ΣΑΚΕ φίλος μού ζήτησε δειλά δειλά έναν Τρότσκι από τη βιβλιοθήκη μου… Επαναλαμβάνω όμως ότι παρά τον εμφανέστατο δογματισμό, αρκετές αναλύσεις τους είναι καλές.

  10. Γεια σας,
    είμαι η Σία -εκ του Ανταρσία, της σχωρεμένης της γιαγιάς μου- κι εδώ στα μέρη σας διακρίνω μια κάποια αναταραχή, κάτι σαν Ανταρσύα!

    Είπα να επέμβω για να βάλω τα πράγματα στη θέση τους και να σας πω ότι θα κατέβω υποψήφια με γνωστό και μη εξαιρετέο ανερχόμενο γκρουπούσκουλο και βασίζομαι στην ψήφο σας για την ενίσχυση του συνεπούς λαϊκού αγώνα και της εργατικής τάξεως.

    Λεπτομέρειες στα φέιγ βολάν που θα εξοστρακίσω από το παράθυρό μου τις προσεχείς εβδομάδες.

    Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς,
    Σία

  11. Σία, μια και δεν γνωριζόμαστε (τουλάχιστον ακόμα, αλλά πόύ θα πάει; ), αλλά μοιραζόμαστε πόνο, ελπίδες και όνειρα, σου χαρίζω τα λόγια του Άλκη Αλκαίου…

    …ίσως ποτέ και να μη σφίξουμε το χέρι
    ωστόσο, δίπλα σου αγρυπνάει το ίδιο αστέρι
    που δίπλα μου αγρυπνάει κι αυτό μου φτάνει.

    Απόψε σμίξαν τις καρδιές μας σ΄ έναν έστω
    στιγμιαίο συντονισμό ίδιες ελπίδες
    καθώς μας φώτιζαν το δρόμο οι σελίδες
    απ’ το κομμουνιστικό μας μανιφέστο.

    ΥΓ. Το χέρι θα το σφίξουμε όμως, νομίζω.
    ΥΓ2. Για ΣΑΚΕ δεν το σκέφτεσαι εσύ δηλαδή, ε; Γιατί λίγο ο χερκάπα, λίγο το μαυροχαλι, είχα αρχίσει να ταλαντεύομαι.
    ΥΓ3. Ανταποδίδω τους αγωνιστικούς χαιρετισμούς!
    ΥΓ4. Μαυροχαλι έγινα μ΄ αυτά τα υστερόγραφα.
    ΥΓ5. Αυτά.

  12. Αχ Στέλιο μου, έξοχο το άσμα, έξοχο! Σε ευχαριστώ για την αφιέρωση, πολύ με άγγιξε!
    Φυσικά και θα τα σφίξουμε το χέρι. Οι χειραψίες είναι το φόρτε ενός πολιτικού, κι εγώ μην ξεχνάς πως είμαι υποψήφια!
    ΣΑΚΕ ούτε με σφαίρες Στέλιο μου. Άστους να λένε, σάμπως πληρώνουνε?
    Πολλά (αγωνιστικά πάντα) χαιρετίσματα στην οικογένεια και να μην ξεχνάς, καλός πολιτικός είναι ο πολιτικός που ξέρει να πλησιάζει το λαό!
    Εγώ όχι μόνο θα πλησιάσω αλλά θα πω κι ένα τραγούδι. Του Αλκαίου φυσικά! :-)

    ΥΓ
    Λατρεύω τα υστερόγραφα!

  13. .
    » …Ένα νέο αριστερό σχήμα που αποτελεί ίσως φαινόμενο στην ελληνική αριστερά, καθώς πρώτη φορά καμιά δεκαριά οργανώσεις αποφασίζουν να αφήσουν το μαγαζάκι τους, να μην κρύβονται πίσω από τις «διαφορές» τους και να προσπαθήσουν να κάνουν κάτι πραγματικά σοβαρό….»

    Συγγνώμη που χαλάω την ωραία ατμόσφαιρα, αλλά αν δεν το πω, θα σκάσω, που λες κι εσύ.

    Νέο σχήμα η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.; Μα μόνο το όνομα είναι νέο, κι αυτό λαϊκίστικο. Καλό για ψάρεμα σε θολά νερά, για τυχαίες ψήφους, αλλά μέχρι εκεί.

    Φαινόμενο η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. επειδή δέκα οργανώσεις (είναι ακόμα τόσες;) αποφάσισαν να …. ; Κι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α τι είναι; Γιατί κι εκεί κάποιες οργανώσεις αποφάσισαν να… Ή το φαινόμενο έγκειται στον αριθμό;

    … να αφήσουν το μαγαζάκι τους; Άκου αυτό. Πρώτη εμφάνιση της ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. στην Πάτρα που έχουν ικανή οργανωτική δύναμη (τουλάχιστον κάποιες συνιστώσες) την ημέρα της Πρωτομαγιάς με ξεχωριστή συγκέντρωση.
    Πέντε τετράγωνα στην ευθεία η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ. Δύο τετράγωνα δεξιά, πιο κάτω, η συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου. Λοιπόν, ξεκινούν οι δικοί σου, και στην πρώτη διασταύρωση αντιμετωπίζουν το πρώτο σοβαρό ζήτημα της οικοδόμησης του σοσιαλισμού, το οποίο λύνουν αυθόρμητα ως εξής:
    Οι μπροστινοί, του ολοκαίνουργου ΝΑΡ, ΜΕΡΑ ή δεν ξέρω πώς αλλιώς, προχωρούν ευθεία αποφεύγοντας τον πειρασμό του οπορτουνισμού. Οι αμέσως επόμενοι και όλοι οι υπόλοιποι στρίβουν δεξιά προς τη συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου.
    Έχεις, πράγματι, δίκιο. Αποφάσισαν να κάνουν κάτι «πραγματικά σοβαρό». Διατηρώντας ανέπαφα τα «μαγαζάκια» τους, και με τη σοβαρή αρχή «Εγώ, που να με πατάς, ΣΥ.ΡΙΖ.Α δεν πάω», αποφάσισαν να φτιάξουν μία κοινή αγορά ψήφων, ως εναλλακτική της εκλογικής απουσίας.

    Θνησιγενής κατάσταση, και οι παροικούντες το ξέρουν καλά.
    Δε λύνονται έτσι τα προβλήματα της αριστεράς και, κυρίως, του τόπου, αλλά ποιος νοιάζεται γι αυτό.

    Και πάλι συγγνώμη αν χάλασα την ατμόσφαιρα!

    Με ειλικρινή αγωνία
    Χαιρετώ σας
    .

  14. Γκρίνια, καλώς ήλθες! Όσο για την ατμόσφαιρα, αυτή δε ενοχλείται από την ειλικρινή αγωνία.

    Η κριτική που κάνεις στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι σοβαρή και πιάνει αληθινές πλευρές. Η παθογένειες του χώρου της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς δεν χάνονται ως δια μαγείας με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Η διαφωνία μου μαζί σου είναι ότι εσύ προεξοφλείς από πριν κάτι που δεν είναι καθόλου σίγουρο. Είναι πιθανό -έως πολύ πιθανό- η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να καταλήξει μια θνησιγενής τεχνητή συγκόληση ευκαιριακού χαρακτήρα. Είναι, όμως δυνατό να προκύψει από αυτήν ή μέσω αυτής ένας σοβαρός πόλος της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Ο λόγος που υπάρχει αυτή δυνατότητα είναι γιατί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκροτείται εξαρχής σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση και με στόχο την οικοδόμηση αντισυστεμικού λόγου. Και εδώ ερχόμαστε στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως εγώ τον αντιλαμβάνομαι, είναι η συμμαχία δυνάμεων της ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής αριστεράς με ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με σκοπό οι πρώτες να αποκτήσουν πρόσβαση σε ένα ευρύτερο ακροατήριο. Είναι μια σεβαστή τακτική, αλλά, κατά τη γνώμη μου δεν είναι κάτι περισσότερο από ψάρεμα σε θολά νερά. Αυτό που προκύπτει θα το χαρακτήριζα ριζοσπαστική σοσιαλδημοκρατία. Αν αυτός είναι ο χώρος που επιθυμεί να εκφράσει κανείς, καλώς. Η αντικαπιταλιστική αριστερά όμως δεν μπορεί να εκφραστεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Μπορεί, χωρίς αυτό να σημαίνει αυτόματα ότι θα γίνει κιόλας. Η ουσία για ‘μένα, και για αυτό την ψηφίζω, είναι ότι στην παρούσα φάση μόνο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι δυνάμει φορέας ενός εναλλακτικού στον καπιταλισμό πολιτικού λόγου.

    Με ειλικρινή αγωνία επίσης.

    ΥΓ. Ενδέχεται να χαθώ από το μπλογκ για αρκετό καιρό, ξεκινώντας από σήμερα το βράδι. Οπότε, αν ξαναφήσεις σχόλιο και μείνει αναπάντητο, μη με παρεξηγήσεις.

  15. «Ριζοσπαστική σοσιαλδημοκρατία» χαρακτηρίζει μάλλον τον Ανταρσύα κι όχι το Σύριζα.
    «Κοινή αγορά ψήφων»: ανεπαρκές είναι σίγουρα, είναι όμως αρνητικό;

  16. Κατά πάσα πιθανότητα,δε θα ψηφίσω καθόλου.Δε θα έχω δικαίωμα να κρίνω αυτόν που θα βγει μετά,αλλά λίγο με νοιάζει.Με κούρασαν όλοι

  17. .
    Είναι προφανές ότι κάθε πολιτική δύναμη μπορεί να επιλέγει τον τρόπο με τον οποίο θα εκτίθεται στις εκλογές ή και στην κοινωνία.
    Η κριτική μου αφορούσε μόνο τη λεκτική επένδυση της συγκεκριμένης προβολής που έκανες. Δεν ήταν στις προθέσεις μου να αντιπαραθέσω το ΣΥ.ΡΙΖ.Α στην ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. και το ανέφερα για να δείξω ότι το ίδιο λεκτικό καλούπι άνετα χωράει και σε άλλο σχήμα.
    Αναπόφευκτα, βέβαια, αγγίζεται και η ουσία και αν συγκρίνεις την αρχική σου ανάρτηση με την απάντηση που μου δίνεις, φαίνεται η διαφορά και, ΔΥΣΤΥΧΩΣ, έχω δίκιο.
    Μπορείς να μου αναφέρεις όσα αρνητικά του ΣΥ.ΡΙΖ.Α θέλεις. Θα μπορούσα να προσθέσω κι εγώ μερικά.
    ΟΜΩΣ
    Στις παρούσες συνθήκες είναι ο μόνος αριστερός χώρος στον οποίο τα ζητήματα της Αριστεράς παίζονται ακόμα.
    Το στοίχημα, κατά τη γνώμη μου, είναι η ενίσχυση των αριστερών αντίβαρων που θα παγιώσουν την αριστερή κινηματική φυσιογνωμία του και θα απομονώσουν πολιτικά και κοινωνικά την παραθυράτη σοιαλδημοκρατία στο εσωτερικό του η οποία είναι ήδη στριμωγμένη και δεν θα πρέπει να ανθαρρήσει από μία ενδεχόμενη ήττα. Η σύνθεση του ψηφοδελτίου, νομίζω, αντικατοπτρίζει αυτή τη διαπάλη και είναι ενδεικτική της κατεύθυνσης που λέω.
    Από αυτή την άποψη, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α είναι, δηλαδή οφείλει να είναι ανοιχτό σχήμα, πρόκληση και πρόσκληση για κάθε αριστερή, αντικαπιταλιστική δύναμη, για κάθε αγωνιούντα αριστερό.
    Εκεί, βεβαίως, που θα μετρηθεί η αποτελεσματικότητα του εγχειρήματος, δεν είναι η πασαρέλα της κάλπης, αλλά οι κοινωνικοί αγώνες.
    Ίδωμεν.

    @Herr K.
    Το αν είναι αρνητικό ή θετικό κάτι εξαρτάται από το ζητούμενο. Για τις προθέσεις των ιδρυτών της, όπως τις ερμηνεύω εγώ, είναι και θεμιτό και θετικό.
    Για το αύριο όμως της Αριστεράς και της κοινωνίας, τι μπορεί να προσφέρει μια πρόσκαιρη αθροιστική καταγραφή;
    Εξάλλου, συμφωνείς ότι είναι ανεπαρκές. Δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορούσα να βρω θετικά στην ανεπάρκεια.

    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία!

    Ξαναχαιρετώ σας.
    .

  18. Πω πω γκρίνιααα ;)
    Δεν φανταζόμουνα ποτέ ότι θα υπεράσπιζα τον Ανταρσύα αλλά να που το κάνω κι αυτό. Για να σε παραφράσω, θα μπορούσα να αναφέρω όσα θετικά θέλεις για το Σύριζα. Ομως η κύρια κατεύθυνση του φοβάμαι ότι δεν είναι καν σοσιαλδημοκρατική – η ριζοσπαστική του πτέρυγα μού δίνει την εντύπωση αριστερού άλλοθι.

  19. Herr K, θα με ενδιεφερε να συζητήσουμε τον χαρακτηρισμό της ανταρσυα ως ριζοσπασπαστική σοσιαλδημοκρατία, αλλά σκοπεύω να χαθώ για λίγο.

    Vany, απλώς τους έκανες σκηνή, χωρίς να χωρίσεις. Την επόμενη φορά, ο dr. love (εγώ είμαι αυτός) σε συμβουλεύει να χωρίσεις οριστικά. Όχι από το δικαίωμα ψήφου, όμως ;) .

    Φιλί!

    Γκρίνια, με καλύπτει το σχόλιο του Herr K. («η ριζοσπαστική του πτέρυγα μού δίνει την εντύπωση αριστερού άλλοθι»).

    Καλά Herr K και συ Ανταρσύα; Δεν το πιστεύω, τι πάθατε όλοι;

    @all

    Εμένα με συγχωρείτε για κάνα μήνα (τουλάχιστον)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s