φωτιά

Όχι μαύρα ρούχα στις διαδηλώσεις για τις πυρκαγιές. Κόκκινα!

Δεν είμαστε οι καμμένοι. Είμαστε η φωτιά που θα τους κάψει.

Advertisements

21 thoughts on “φωτιά

  1. Πολύ φοβάμαι οτι τα σπίρτα μας είναι βρεγμένα άρχοντα !
    Τις καλημέρες μου και καλό Φθινόπωρο !

  2. όχι διαδηλώσεις για τις πυρκαγιές. τουλάχιστον όχι μόνο ούτε κυρίως.
    δεν έχει νόημα να καταγγέλλεις τους (κατά συρροήν) εμπρηστές αλλά ούτε πια και να τους απειλείς απλώς. Συγκροτούμε ομάδες δασολόγων, βρίσκουμε τις δεκδικούμενες εκτάσεις από αυτές που κάηκαν, καθαρίζουμε, δεντροφυτεύουμε, προστατεύουμε πρώτα αυτές. Ομάδες πολιτών και κατοίκων από άλλα μέρη υπάρχουν ήδη. Η σχετική εμπειρία δεν είναι εντελώς αμελητέα.
    Με μια κουβέντα: Μπροστά σε αυτό το κράτος δεν έχει κανένα νόημα να οργίζεσαι και να διαμαρτύρεσαι. Από αυτό το κράτος δεν έχει κανένα νόημα να διεκδικείς τίποτα. Και να σου δώσει κάτι τώρα θα σου το κάψει το επόμενο λεπτό.

    υγ. τώρα για το dress coding … εμένα πάντα μου άρεσαν τα καρώ.

  3. Σωστά! Κοκκινο ! Κικκινο του κινδύνου! Γιατί έχουν καταντήσει κίνδυνος για μας τους υπόλοιπους!

  4. Liakada :
    Σωστά! Κοκκινο ! Κοκκινο του κινδύνου! Γιατί έχουν καταντήσει κίνδυνος για μας τους υπόλοιπους!

    Καθαρίζουμε και δεντροφυτευουμε! χαχαχ και μολις γυρίσουμε το κεφάλι μας καίνε με μας τους ίδιους μέσα! Ενα κτηματολόγιο εδω και τωρα ειναι πιστρευω το μονο που θα σωσει την κατασταση.

  5. Τσουχτερή φιλενάδα, όντως τα σπίρτα μας είναι λίγο βρεγμένα. Αυτό σημαίνει είτε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, είτε ότι πρέπει να κάνουμε πολύ περισσότερα ;)

    μχ, αν αυτό που λες γίνει σοβαρά, προϋποθέτει την αμφισβήτηση του μονοπωλίου της βίας από το κράτος. Η βία του κράτους, όμως, έχει θεμέλιο την οικονομική βία. Θέλω να πω πως μερικές ομάδες πολιτών δεν μπορούν να διαχειριστούν τα δάση, τη στιγμή που το κράτος έχει τα όπλα και οι οικονομικές δομές είναι εκμεταλλευτικές. Χρειάζονται πολλά περισσότερα, και μάλιστα στο πολιτικό επίπεδο. Από αυτή την άποψη οι διαδηλώσεις είναι χρήσιμες.

    Συνεπώς, νομίζω ότι κλίνω περισσότερο προς την λιακάδα, με μια επισήμανση. Το κτηματολόγιο θα δώσει ίσως τέλος στους εμπρησμούς, δεν θα δώσει, όμως, απαραίτητα λύση. Αυτή εξαρτάται, εταξύ άλλων, από το τι θα θεωρηθεί δάσος.

    Καλώς ήλθες, λιακάδα!

  6. Έχεις προφανώς δίκιο: ακόμα και με πολύ καλά οργανωμένο, ανατρεπτικό και ανεξάρτητο από κρατικές ή ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις ακτιβισμό δεν μπορείς να φτάσεις τον ουσιαστικό στόχο.
    Ωστόσο: η πολιτική διαμαρτυρία έχει δείξει, νομίζω, τα όριά της. Και, πάλι νομίζω, αυτό που κυρίως της λείπει για να διευρύνει αυτά τα όρια και να γίνει αποτελεσματικότερη σε όσα διεκδικεί είναι παραδείγματα, που αποδεικνύουν ότι το περίφημο «κοινωνικό συμβόλαιο» (αυτό που στο ιδεολογικό τουλάχιστον επίπεδο εγγυάται το μονοπώλιο της κρατικής βίας στις αστικές δημοκρατίες) αμφισβητείται ριζικά και στην πράξη. Αυτά τα παραδείγματα δεν πρόκειται να μας τα χαρίσει κανείς.

    υγ. Το πάρκο της Ναυαρίνου είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Είναι κρίσιμο όμως να αλλάξουμε κλίμακα.

  7. Τι; Έτσι απλά;
    Χωρίς να με βρίσεις «απολίτικο», «χωρίς αντίληψη για το συνολικό πολιτικό», «φιλοαναρχικό» (δεν έχω ενημερωθεί ,να πάρει, και για την τρέχουσα ορολογία) ή κάτι παρόμοιο τελοσπάντων;
    Ααα, δεν παίζω!

  8. Ευχαρίστως να σε καταγγείλω για όλα αυτά, μχ μου, αλλά δεν μου δίνεις καλή πάσα. Λες «αυτό που κυρίως της λείπει [της πολιτικής διαμαρτυρίας] για να διευρύνει αυτά τα όρια και να γίνει αποτελεσματικότερη σε όσα διεκδικεί…»: δηλαδή είναι ζητούμενο να διευρύνει τα περιορισμένα όριά της και να γίνει αποτελεσματικότερη σε όσα διεκδικεί. Συμφωνώ στο ζητούμενο. Και στο τέλος, αναφερόμενος στα παραδείγματα που αμφισβητούν στην πράξη το κοινωνικό συμβόλαιο, λες ότι είναι κρίσιμο να αλλάξουμε κλίμακα. Από τα μεμονωμένα παδείγματα, δηλαδή, να περάσουμε στη γενικευμάνη αμφισβήτηση, αν σε καταλαβαίνω σωστά. Συμφωνώ επίσης.
    Χρειαζόμαστε, δηλαδή, βήματα, μερικά και γενικά, τόσο στο κοινωνικό και οικονομικό πεδίο, όσο και στο πολιτικό. oder?

  9. Έτσι ακριβώς. Το πρόβλημα προκύπτει από τη στιγμή που η κυρίαρχη αριστερή / ανατρεπτική αντίληψη για το κίνημα το θέλει να είναι κίνημα διεκδίκησεων και ανανγωρίζει μόνο στην πράξη της διεκδίκησης (η οποία βεβαίως μπορεί να παίρνει και πολύ μαχητικές μορφές) τον ενεργητικό του ρόλο. Κατά τη γνώμη μου ο ενερηγτικός ρόλος του κινήματος ορίζεται από την ικανότητά του να δημιουργεί ανατρεπτικά παραδείγματα ζωής και δράσης τα οποία να λειτουργούν. Αυτό δεν περνάει απαραίτητα και σίγουρα δεν περνάει μόνο μέσα από την πρακτική της διεκδίκησης.
    Για να το πω απλά: ανάμεσα σε 100 μαχητικότατες πορείες εναντίον των απελάσεων μεταναστών και της κακοποίησής τους προτιμώ τη δημιουργία ενός αυτοδιαχειριζόμενου κέντρου υποδοχης / περίθαλψης και συστημαικής στήριξης.
    Θα μου πεις: και ποιος σου βάζει το μαχαίρι στο λαιμό να διαλέξεις;
    Δεν θα έχεις άδικο. Ή μήπως θα έχεις; Κρίνοντας από τις πρακτικές που ακολουθούνται και δεν ακολουθούνται θα έλεγα πως μάλλον τίθεται ζήτημα.

  10. Τέτοιες δράσεις, όμως, μχ, στο βαθμό που δεν υποστηρίζονται από μαχητικούς, μαχητικότατους πολιτικούς αγώνες, στο βαθμό που δεν υλοποιούνται στο πλαίσιο της προσέγγισης μιας κατάστασης δυαδικής εξουσίας, στο βαθμό δηλαδή που δεν αποτελούν εξειδίκευση μιας συνολικότερης πολιτικής κίνησης -πρακτικής κίνησης όμως, πραγματικής, όχι από τη σκοπιά της-, κινδυνεύουν να κάνουν για λογαριασμό του αστικού κράτους τη δουλειά που θα έπρεπε να έχει κάνει το ίδιο – και στην οποία έχει αποτύχει, για αυτό και πρέπει να αναιρεθεί. Αν αυτό εννοείς, τότε διαφωνούμε.

    υγ. επόμενο σχόλιο αύριο ή τη Δευτέρα. Καλό ΣΚ!

  11. Μακάρι …..να τους κάψουμε!!

    Καλώς σε βρήκα!!

    Και καλό χειμώνα !

  12. Δεν διαφωνούμε, Στέλιο, και προπαντώς δεν θέλουμε να επωμιστούμε εμείς τη δουλειά του αστικού κράτους. Να το καταργήσουμε θέλουμε. Και στην πορεία αυτή, αν συμφωνούμε ότι αυτός είναι ο στόχος, νομίζουμε ότι η (αυτο)πεποίθηση των εργαζόμενων και των ανέργων ότι είναι σε θέση να δρουν συλλογικά, να επιλύουν αυτόνομα κρίσιμα πορβλήματά τους και να αυτοδιαχειρίζονται τοιν πλούτο και τις δυνάμεις τους είναι κρίσιμος παράγοντας. Αυτή η αυτοπεποίθηση γεννιέται και εμπεδώνεται μόνο στην πράξη. Και αυτές οι πράξεις είναι που σήμερα μας λείπουν εντελώς και θα λείπουν όσο θεωρούμε ότι η (έστω εξαιρετικά επιθετική) διεκδίκηση από το αστικό κράτος είναι ο μοναδικός δρόμος ριζοσπαστικής πολιτικής. Το ζήτημα σήμερα δεν είναι, νομίζω, σε ποιο πλαίσιο τοποθετούνται «τέτοιες δράσεις», αλλά αν υπάρχουν καν, ως κομμάτι της πρακτικής της ριζοσπαστικής αριστεράς (και όχι των ΜΚΟ).

  13. «η (αυτο)πεποίθηση των εργαζόμενων και των ανέργων ότι είναι σε θέση να δρουν συλλογικά, να επιλύουν αυτόνομα κρίσιμα πορβλήματά τους και να αυτοδιαχειρίζονται τοιν πλούτο και τις δυνάμεις τους είναι κρίσιμος παράγοντας».

    Αφού λοιπόν δε διαφωνούμε, να βάλω τον προβληματισμό: μπορούν να παραπάνω να γίνονται πραγματικότητα χωρίς την βίαιη σύγκρουση με την πολιτική και οικονομική βία του σύγχρονου καπιταλισμού; Είναι δυνατόν να έχουμε σήμερα πραγματική αυτοδαιχείριση του πλούτου και των δυνάμεων των εργαζομένων χωρίς αντροπή του καπιταλισμού;

  14. @μαυροχαλι
    Αυτό που θέλω να πω απλώς, είναι ότι η αυτοδιαχείριση δεν είναι απλό πράγμα. Δεν είναι του στιλ μαζευόμαστε μια ικανή μάζα ανθρώπων και (νομίζουμε πως) παίρνουμε στα χέρια μας ένα κομάτι της ζωής. Είναι σοβαρή υπόθεση, που απαιτεί αναπόφευκτα σύγκρουση με όλο το κοινωνικό, οικονομικό λαι πολιτικό σύστημα, χρειάζεται οργάνωση και στρατηγική. Ο φόβος μου είναι να μην αναγορεύσουμε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες (του στιλ μαζευόμαστε μια ικανή μάζα ανθρώπων και παίρνουμε στα χέρια μας ένα κομάτι της ζωής) σε στόχο και σταματήσουμε εκεί. Ακόμη πιο πίσω και από τον ρεφορμισμό, δηλαδή. Το θέμα είναι κάθε επαναστατική δράση να παίρνει τη σωστή θέση. Την προσπάθεια των εργαζομένων στον Ελεύθερο Τύπο, ας πούμε, να λειτουργήσουν μια αυτοδιαχειριζόμενη εφημερίδα (με εισόδημα από τη διαφήμιση, όμως) τη στηρίζω, χωρίς να μου αρκεί ως στόχος του αγώνα. Θεωρώ πολύ πιο σημαντικό έναν διεκδικητικό, όπως λες, στόχο για όλους τους εργαζόμενους, όπως το εξάωρο. Αλλά ούτε και αυτό θα μου αρκούσε ως σκοπός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s