βουλευτικές εκλογές 2009 – 5 σημεία

1. Ο Καραμανλής δεν ήταν βλάκας που έκανε τώρα εκλογές – και το ΠΑΣΟΚ δεν φάνηκε να πέφτει από τα σύννεφα από την «αιφνίδια» απόφαση. Μόλις πέρασε ένα καλοκαίρι με την βαριά βιομηχανία της Ελλάδας (τον τουρισμό) να πέφτει και τα έσοδα που αναμένονταν να μην έρχονται ποτέ. Εξάλλου, ξεκινάει ένας χειμώνας πολύ βαρύς για την πλειονότητα των Ελλήνων, καθώς η Κομισιόν απαιτεί ασφυκτικά σφιχτή οικονομική πολιτική για τη μείωση του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους, ενώ η ανεργία (η πραγματική) αναμένεται να ανέβει κι άλλο. Να μην ξεχνάμε και την εν εξελίξει λυσσασμένη φοροεπιδρομή για να βρεθούν απεγνωσμένα χρήματα, τις περικοπές μισθών και συντάξεων. Με δυο λόγια, αναμένεται δεύτερο κύμα απότομης επιδείνωσης της οικονομικής κατάστασης της πλειονότητας των εργαζομένων και ιδιαίτερα των νέων. Προσθέστε και την οργή για τα αμύθητα ποσά που κυκλοφορούν σε πολυάριθμα σκάνδαλα τη στιγμή που η νεολαία συνθλίβεται, και το μίγμα που θα προκύψει είναι εκρηκτικό. Το φετινό Φθινόπωρο αναμενόταν εξαιρετικά θερμό, η συνέχεια του περσινού Δεκέμβρη, αλλά με εργαζόμενο κόσμο στο προσκήνιο.

2. Ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί αυτή η εξέλιξη με απρόβλεπτες ανατρεπτικές συνέπειες ήταν μια πολιτική αλλαγή που θα δείχνει μεν ριζική, αλλά θα είναι αυστηρά από τα πάνω, γιατί η ενεργοποίηση του λαού εγκυμονεί πάντα κινδύνους. Δηλαδή κατ’ αρχάς εκλογές. Αυτό όμως δεν αρκεί. Χρειάζεται και ο πολιτικός φορέας που θα προβάλλεται ανατρεπτικός, αλλά αυστηρά χωρίς καμία πραγματική λαϊκή συμμετοχή. Τα «είμαστε οι αντιεξουσιαστές της εξουσίας», ο υπερτονισμός «προοδευτικών», «ανατρεπτικών» πλευρών του προγράμματος και η «σοσιαλδημοκρατική» συνταγή ανάκαμψης της οικονομίας ταυτόχρονα με την υπερπροβολή του Προέδρου και την καλλιέργεια της ελπίδας στο πρόσωπο του Παπανδρέου εξυπηρετεί αυτόν ακριβώς το σκοπό. Να δώσει το μήνυμα της ανατροπής, αλλά μόνο από τα πάνω, και μάλιστα από τον έναν, τον ηγέτη, που θα τα βάλει με όλους, δεν κολώνει, θα τα καθαρίσει όλα κ.λπ. Ο καλλιέργεια του μύθου του υπερδύναμου ηγέτη ήταν ανέκαθεν (από χιλιάδες χρόνια) συστατικό στοιχείο της πολιτικής επικοινωνίας. Από την πλευρά του λαού εκφράζει μια δειλή ανατρεπτική διάθεση που δεν έχει γίνει ενεργητική: «θέλουμε αλλαγή, αλλά όχι να την κάνουμε εμείς, να την κάνει άλλος για εμάς. Θέλουμε τον ηγέτη, να πιστέψουμε σ’ αυτόν, να του εναποθέσουμε τις ελπίδες μας και να του αναθέσουμε την ελευθερία μας».

3. Ο Παπανδρέου είναι πολύ ευφυής πολιτικός και «διάβασε καλά τη φάση» – την έχει διαβάσει από χρόνια. Κατάφερε να ξανακερδίσει την ταμπέλα της αριστεράς και να διεμβολίσει τον αριστερό χώρο, αλλά και να κερδίσει τη μάχη με αριστοτεχνικό τρόπο στον χώρο της οικολογίας – οι προτάσεις για υπουργεία σε οικολόγους ήταν κίνηση ματ! Υπάρχει όμως και μια πιο βαθιά πλευρά. Το ΠΑΣΟΚ, και στη φάση αυτή το νεοπαπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ, είναι η τάση του ορθολογισμού στο πλαίσιο της διαχείρισης, σωτηρίας, βελτίωσης και διαιώνισης του κατεστημένου status quo. Η ΝΔ, αντίθετα, είναι, όπως όλοι οι νεοφιλελεύθεροι -που ανεβαίνουν αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη- περισσότερο αγκυλωμένοι σε δόγματα. [Από αυτή τη σκοπιά, για τους επαναστάτες στην Ελλάδα, πρόκληση αποτελεί το ΠΑΣΟΚ].

4.  Το ελληνικό πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης έχει ξαναπεράσει από φάσεις ανανέωσης. Την τελευταία φορά ήταν το 2004, όταν ο Καραμανλής κατάφερε να πάρει επάνω του την ελπίδα, κερδίζοντας ποσοστό 45%, ενώ το κατεστραμένο ΠΑΣΟΚ περίπου 38%. Σήμερα ο Παπανδρέου κερδίζει με ποσοστό 43% και η ΝΔ τσακίζεται στο 33%. Αυτό ίσως να σημαίνει ότι η ελπίδα που εναποτίθεται στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι τόσο δυνατή και ότι ένα σεβαστό μέρος των πολιτών έχει χαθεί για την κατεστημένη ελίτ. Αυτό επίσης ίσως να σημαίνει ότι η άνοιξη του Παπανδρέου ενδέχεται να είναι συντομότερη από εκείνη του Καραμανλή, αν και οι Πασόκοι είναι μάλλον είναι ικανότεροι και, τουλάχιστον, δεν θα αυτοκαταστραφούν – μπορεί, βέβαια, να αποδειχθούν εξίσου ανίκανοι, αλλά δεν νομίζω.

5. Η αριστερά μοιάζει να φοβάται τις δυνατότητες που ανοίγει η εποχή μας, η τεχνολογία της και η επιστήμη της, οι δημιουργικές δυνάμεις των εργαζομένων. Μοιάζει να αντιστέκεται στην πρόοδο. Με τον τρόπο αυτόν αφήνει ελεύθερο το πεδίο στις αυταπάτες που σκορπούν οι ηγέτες της κυρίαρχης τάξης. Το κυριότερο, όμως, δεν μπορεί να διατυπώσει ένα σύγρονο, ρεαλιστικό και πειστικό όραμα για την κοινωνία που θέλει, αφού οι δυνατότητες που η σημερινή κοινωνία κυοφορεί τη φοβίζουν. Και ο κόσμος δεν είναι χαζός. Δεν θα βάλει πλάτη για κιοτέψει η αριστερά στην κρίσιμη στιγμή. Δεν θα ξαναθυσιαστεί για άλλη μια τραγωδία, άλλη μια χρεωκοπία. Θα προτιμήσει το υπάρχον σύστημα και θα επιλέξει την καλύτερη πρόταση διαχείρισής του. Εκτός και αν διεκδικήσει το δικαίωμα να καθορίσει ενεργά το μέλλον του. Σε αυτή την περίπτωση πρέπει η αριστερά να βάλει πλάτη. Με δουλειά, διαφωτισμό και εμπιστοσύνη στο κριτήριο του λαού και την αυτενέργειά του.

Advertisements

10 thoughts on “βουλευτικές εκλογές 2009 – 5 σημεία

  1. πρόσεξε: το πασοκ παίρνει την οικολογία, παίρνει την τεχνολογία, παίρνει και την αξιοκρατία. Στις χειρονομίες έστω, στα συνθήματα. Και η αριστερά τι παίρνει; την υπεράσπιση του υπάρχοντος; το όχι;

  2. Φοβάμαι ότι όντως, στο τέλος η αριστερά παίρνει την υπεράσπιση του υπάρχοντος, αλλά στη στασιμότητά του. Το ΠΑΣΟΚ παίρνει την υπεράσπιση του υπάρχοντος, αλλά στην κίνησή του. Τι γίνεται, όμως, με την πραγματική αλλαγή του; Δεν έχουμε καταφέρει ακόμη πειστικά να καλύψουμε αυτό τον χώρο.
    Σημασία έχει το «ακόμη». Η Ανταρσύα πήγε σχετικά πολύ καλά. Αν σκεφτείς ότι ο Παπαθεμελής αργά ή γρήγορα θα το κλείσει το μαγαζί, είμαστε δεύτερο εξωκοινοβουλευτικό κόμμα μετά τους οικολόγους.

  3. αν όμως το κλείσει πρώτα η ανταρσύα, σκέφτεσαι τη χαρά του παπαθεμελή; βέβαια υπάρχει η λύση της συγχώνευσης των δύο κομματων και ο Δελαστικ δουλευει προς αυτη την κατεύθυνση. Πιο προβοκατορας δεν μπορώ, λυπάμαι΄

    Μάνο κι η αριστερά παίρνει από το πασόκ. Τη χειρονομία, ξερεις ποια.

  4. Αν όμως συγχωνευθούν τα δύο κόμματα και κλείσουν οι οικολόγοι το μαγαζί, θα είμαστε πρώτο εξωκοινοβουλευτικό κόμμα!

  5. Ασφαλώς. Να μην ξεχνάμε πάντως ότι η εξωκοινοβουλευτική αριστερά δεν θέλει να αυξήσει τόσο την επιρροή της ώστε να κινδυνεύσει να μπει στη Βουλή και να σταματήσει να είναι εξωκοινοβουλευτική. Είναι πρόβλημα, όπως και να το κάνεις.

  6. Καθόλου! Θα μπει στη βουλή και θα μπαχαλεύει τις συνεδριάσεις. Κι έτσι θα κυβερνάει το κεφάλαιο απευθείας, χωρίς καν βουλή ;) .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s