ψηφιακά τραγούδια και βιβλία

Λύθηκε τελικά το μυστήριο – τουλάχιστον για ‘μένα αποτελούσε μυστήριο. Οι δίσκοι βινυλίου πράγματι ακούγονται καλύτερα από τα cd. Όχι επειδή ο αναλογικός ήχος είναι καλύτερος από τον ψηφιακό. Έτσι και αλλιώς, και τα τραγούδια που «τυπώνονται» σε βινύλια ψηφιακά έχουν ηχογραφηθεί. Ο λόγος που ακούγονται καλύτερα είναι ότι στο cd η μουσική κωδικοποιείται σε 16bit/41khz ενώ κατά κανόνα ηχογραφείται σε ανώτερη ποιότητα (24bit και φτάνει μέχρι 192khz – μη με ρωτήσετε τι είναι αυτά τα νούμερα, απλώς όσο μεγαλύτερα τα νούμερα, τόσο καλύτερη η ποιότητα ήχου). Στο βινύλιο αντίθετα τυπώνεται η μουσική στην ποιότητα που ηχογραφήθηκε. Να λοιπόν γιατί ακούγεται καλύτερα και γιατί οι audiophiles δεν είναι και τόσο παλαβοί.

Μόνο που τώρα άρχισαν να ξεπηδάνε ιστοσελίδες που πουλάνε τους δίσκους σε ψηφιακή μορφή και στην ποιότητα της ηχογράφησης. Κατεβάζεις τα αρχεία σε ποιότητα ηχογράφησης (μπροστά τους το cd μοιάζει με κασέτα της δεκαετίας του ’80) και μαζί κατεβάζεις και ηλεκτρονικά βιβλιαράκια που μπορεί να περιέχουν ό,τι μπορείς να φανταστείς. Στη συνέχεια έχεις επιλογές. Τα παίζεις στον υπολογιστή ή σε κάποιο media player που συνδέεις στο στερεοφωνικό σου στη θέση του cd player. Απομένει οι high-end κατασκευαστές να φτιάξουν κορυφαίας ποιότητας media players και… αντίο βινύλια, αντίο cd. Να δω τους παλαβούς audiophiles να ξεφορτώνονται τα πικάπ τους και τους δίσκους τους, όταν το αυτί τους αντιληφθεί ότι τα εκλεπτυσμένα αδερφάκια των mp3 ακούγονται καλύτερα, και τι στον κόσμο!

Το ίδιο, φυσικά, θα συμβεί αργά ή γρήγορα και με τα βιβλία. Σε μια δεκαετία το πολύ, οι e-book readers και τα tablets θα τελοιοποιηθούν. Σημαντικές επαναστάσεις αναμένονται τα επόμενα χρόνια στην τεχνολογία των οθονών. Τα βιβλία θα δείχνουν καλύτερα, θα διαβάζονται πιο ξεκούραστα, οι συσκευές θα επιτρέπουν μεγαλύτερη παρέμβαση του αναγνώστη στο βιβλίο, και φυσικά το διαβασμα θα γίνει πιο «κοινωνικό» με την διαδικτυακή έννοια του όρου. Άρα τα βιβλία θα κυκλοφορούν περισσότερο, πολύ περισσότερο, οι συγγραφείς επίσης θα γίνουν πολύ περισσότεροι και η κοινωνικότητα μέσω διαδικτύου θα σκεί μεγαλύτερο έλεγχο στο τι εκδίδεται. Τα ψηφιακά βιβλία θα μας οδηγήσουν σε μια νέα εποχή διαβάσματος και γραψίματος, με το διάβασμα να αυξάνεται κατακόρυφα – η ποιότητα είναι άλλο θέμα. Η ποσότητα πάντως θα αυξηθεί σίγουρα αλματωδώς. Κατά τη γνώμη θα αλλάξει και θα θα ανέβει και η ποιότητα.

Για πολλούς φανατικούς αναγνώστες, βέβαια, είναι αδιανότητο να διαχωριστεί η διαδικασία του διαβάσματος από το τυπωμένο σε χαρτί βιβλίο. Από το εξώφυλλο, ως και τη μυρωδιά, όλα τα στοιχεία του χάρτινου βιβλίου βάζουν τον αναγνώστη στο κλίμα και τον κόσμο του κειμένου, σε βαθμό που να θεωρούν κάποιοι αδιαχώριστο το ένα από το άλλο. Προσωπικά η μυρωδιά ενός βιβλίου μου φαινόταν πάντα δυσάρεστη. Από το παλιό βιβλίο που επί της ουσίας μυρίζει σκόνη και ενδεχομένως κάποιους μύκητες, μέχρι το φρεσκοαγορασμένο που  μυρίζει μελάνι και πολλές φορές πλαστικό.

Η Μαρία Μοντεσόρι -δες προηγούμενα ποστ- όμως μου παρείχε την εξήγηση και για το μυστήριο της μυρωδιάς του βιβλίου. Η Μοντεσόρι λοιπόν λέει ότι το μυαλό του νηπίου έως 6 ετών είναι αφομοιωτικό. Αφομοιώνει ήχους, αρώματα, εικόνες, καταστάσεις πραγμάτων, υφές και ύφος… τα πάντα. Μέχρι τα 18 μου είχα την ατυχία να μην έχω καμία επαφή με το διάβασμα – εξαιρείται το σχολείο. Οι αναγνώστες όμως που είχαν την τύχη να έρθουν σε επαφή με το βιβλίο από νήπια, είναι απολύτως φυσικό να συνδέουν τη διαδικασία του διαβάσματος με την υφή και τη μυρωδιά του βιβλίου. Το διάβασμα για αυτούς είναι μια εμπειρία που εγώ δυστυχώς ποτέ δεν θα γευτώ. Μπορώ να απολαύσω τη μυρωδιά ενός λουλουδιού που με πάει πίσω στην ομορφιά της νηπιακής ηλικίας και στη γειτονιά του πατρικού μου σπιτιού, αλλά το διάβασμα ποτέ δεν θα μου προσφέρει μια τέτοια μεταφορά. Το διάβασμα για κάποιους ανθρώπους δεν είναι μόνο ένα ταξίδι στον κόσμο του κειμένου, αλλά και ένα ταξίδι στην νηπιακή αμεσότητα. Και αυτά τα δύο ταυτόχρονα. Σας ζηλεύω, παιδιά.

Τέλος πάντων, το θέμα είναι άλλο: το χάρτινο βιβλίο δεν είναι ανώτερο από το ψηφιακό. Έχει όμως μια βαθιά συναισθηματική αξία προσωπικά για πολλούς ανθρώπους. Αντίθετα, το ψηφικαό βιβλίο είναι ανώτερο από το τυπωμένο. Σε μερικά χρόνια όλοι οι αναγνώστες, και οι παραδοσιακοί, θα διαβάζουν ηλεκτρονικά βιβλία, γιατι οι συσκευές ανάγνωσης θα προσφέρουν καλύτερη ποιότητα ανάγνωσης και διαφορετική, πλουσιότερη αναγνωστική εμπειρία γενικότερα, άλλες δυνατότητες συλλογής, κοινής χρήσης βιλίων και δημόσιας συζήτησής τους, καθώς και άλλα χαρακτηριστικά που τώρα δύσκολα μπορούμε να μαντέψουμε.

Το σίγουρο είναι ότι βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας επανάστασης στο βιβλίο που θα μαζικοποιήσει πολύ περισσότερο το διάβασμα, το γράψιμο και τη συζήτηση των βιβλίων.

Advertisements

One thought on “ψηφιακά τραγούδια και βιβλία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s